Gossip tworzy niepełną mapę
BOLT 7 definiuje podpisane ogłoszenia węzłów, kanałów i kierunkowe aktualizacje. Zawierają status, opłatę bazową i proporcjonalną, limity HTLC oraz różnicę CLTV, z których nadawca buduje lokalny graf sieci.
Pojemność wyjścia funding jest widoczna on-chain, ale jej bieżący podział nie jest publiczny. Prywatnych kanałów brakuje w globalnym grafie. Mapa pokazuje więc możliwe krawędzie, nie gwarancję dla konkretnej kwoty.
Trasę oblicza się od końca
Zaczynając od żądanej kwoty i końcowego terminu, nadawca idąc wstecz dodaje opłatę oraz różnicę CLTV następnego węzła. Pierwszy HTLC niesie zatem większą kwotę i późniejszy termin niż ostatni.
Najtańsza trasa nie musi być najlepsza. Algorytmy portfeli mogą ważyć szansę sukcesu, liczbę hopów, ryzyko czasu, limity kanałów i poprzednie próby. Wybór trasy to polityka portfela, a nie jeden algorytm konsensusu Lightning.
Onion ujawnia jeden krok
BOLT 4 używa warstwowego pakietu Sphinx. Każdy hop zdejmuje swoją warstwę, poznaje kanał wyjściowy, kwotę i termin, po czym przekazuje zmieniony pakiet. Nie widzi automatycznie całej trasy ani instrukcji pozostałych hopów.
Nie zapewnia to doskonałej anonimowości. Pierwszy hop zna wysyłającego peera, ostatni wskazuje kierunek odbiorcy, a wskazówek dostarczają czas, kwoty, topologia czy kontrolowane węzły. Powtarzane nieudane próby także ujawniają informacje.
Niepowodzenie jest częścią szukania trasy
Płatność może zawieść przez płynność kierunkową, nieaktualną informację, wyłączony węzeł, limity HTLC, opłatę lub czas. Zaszyfrowany błąd pozwala nadawcy poprawić lokalny obraz i spróbować innej trasy bez częściowego rozliczenia płatności.
Portfel może podzielić płatność na kilka ścieżek, lecz każda część nadal wymaga działającej trasy i zgodnego odbiorcy. Lepsza płynność oraz ponowne próby zwiększają prawdopodobieństwo, ale nie dają pewności.