Najpierw musi istnieć odpowiedni kredytobiorca
Bank potrzebuje wniosku, który uzna za wystarczająco dochodowy w stosunku do ryzyka. Bada dochód, zabezpieczenie, biznesplan, istniejące długi i prawdopodobieństwo spłaty. Nawet bardzo płynny bank nie stworzy dobrego kredytu bez wiarygodnego klienta lub sensownego wykorzystania środków.
Popyt zmienia się wraz z oczekiwaniami i stopami procentowymi. Gospodarstwo domowe może odłożyć hipotekę, firma inwestycję, a bank zaostrzyć kryteria w recesji właśnie wtedy, gdy wnioskodawcy obawiają się przyszłości. Kredyt jest wynikiem decyzji obu stron, nie mechanicznym poleceniem banku centralnego.
Kapitał pokrywa straty
Kapitał własny banku nie jest skarbonką, z której bezpośrednio wypłaca się każdy kredyt. To różnica między aktywami i zobowiązaniami oraz warstwa ochronna na wypadek strat. Większy lub bardziej ryzykowny portfel zwykle wymaga więcej kapitału zgodnie z regulacjami i wewnętrznym zarządzaniem.
Jeśli kredytobiorca nie spłaci, a zabezpieczenie nie wystarczy, strata zmniejsza kapitał. Bank ze zbyt małym buforem nie może bezpiecznie powiększać bilansu i może naruszyć wymogi. Akcjonariusze muszą zatem ponosić ryzyko, a nie tylko otrzymywać dochód z nowych kredytów.
Płynność, finansowanie i płatności międzybankowe
Depozyt stworzony kredytem może szybko trafić do innego banku. Pierwotny bank potrzebuje wtedy rezerw do rozrachunku albo źródła ich pozyskania. Depozyty klientów, pożyczki rynkowe i aktywa płynne mają różną stabilność i cenę. Gdy rynek traci zaufanie, finansowanie może gwałtownie zdrożeć lub zniknąć.
Reguły płynności wymagają odpowiedniej ilości wysokiej jakości aktywów płynnych na stresowe odpływy. Bank centralny może dostarczyć rezerwy, zwykle pod dopuszczalne zabezpieczenie i po określonej cenie, ale nie naprawia tym automatycznie złych kredytów ani brakującego kapitału.
- ryzyko kredytowe: dłużnik może nie spłacić
- ryzyko płynności: płatności odpłyną wcześniej, niż aktywa zamienią się w pieniądz
- ryzyko finansowania: nowe źródła mogą być drogie lub niedostępne
- wymogi kapitałowe: właściciele zapewniają warstwę pochłaniającą straty
Stopy procentowe i sprzężenie zwrotne z gospodarką
Stopa banku centralnego wpływa na cenę rezerw, stopy rynkowe i warunki kredytów oraz depozytów. Wyższe stopy zwykle ograniczają część popytu na dług, ale transmisja nie jest natychmiastowa ani jednakowa dla każdego produktu. Bank dolicza koszty, premię za ryzyko, termin i warunki konkurencji.
Kredyt może wspierać inwestycje i handel, lecz zbyt szybki wzrost długu może nadmuchać ceny aktywów i przyszłe straty. Reguły szukają więc równowagi między finansowaniem gospodarki a odpornością. Zdanie „banki tworzą nieskończone pieniądze z niczego” pomija zobowiązania, koszty i możliwość upadłości.